محمد نوری زاد اخیرا نامه ای به ایت ا... مکارم شیرازی نوشته اند که نکات قابل تاملی دارد . برخی ازنکات را در زیر اورده ام .ولی توصیه می کنم اصل نامه را بخوانید .
اسلامي كه اغلب علماي ما ترويج مي كنند ، اسلامي عبوس ، كم جوش ، بسته ، لاغر، تندخو ، نامنظم ، بي برنامه ، كم ظرفيت ، و دافع ديگران است . نمونه اش را نه در جهان ، كه در همين داخل كشور خودمان ببينيم و از خود بپرسيم : چه جمعيتي را با انتشار زيبايي ها اسلام به جمع خود پيوند زده ايم و چه كساني را با بداخلاقي هاي منتسب به اسلام ، از دين خدا به دور رانده ايم . اسلامي كه ما از دين خدا پرداخته ايم ، اصلا در اندازه اي نيست كه به صورت آمريكايي لبخند بزند و براي مردمان شرق آسيا آغوش بگشايد و اروپايي را داخل آدم بداند . بلكه اسلامي كه ما آراسته ايم ، اسلامي است تنگ نظر كه از ميان همگان ، تنها به شمارش و پذيرش و انتحاب معدودي بسنده كرده است و مابقي را كافر و نجس مي داند ....
جماعتي از مسئولان ما به خواست و رضايت شما ريش گذارده اند و تسبيح به دست گرفته اند و دكمه هاي بيخ گلو را محكم بسته اند و چند حديث متناسب نيز حفظ كرده اند ، اما همين كه لب به سخن مي گشايند و حرف مي زنند ، بوي مشمئز كننده ريا و تزويرشان مشام مخاطب هوشمند را مي آزارد ........
پس چرا اين شهر كه شب و روز در معرض و متاثر از مراقبت هاي ايماني شمايان است ، شمايي كه داعيه هدايت جهانيان را داريد ، شمايي كه براي مردمان آمريكا و آفريقا و اروپا و همه اقوام و ملل چيزي جز هدايت ، آنهم جز از ناحيه خودتان متصور نيستيد ، چراهمين قم ، به روزي در آمده است كه در آمار هاي نيروي انتظامي خودمان ، اول شهر آسيب ديده از معضلات و مفاسد اجتماعي است ؟ مدينه فاضله علماي ما كجاست؟ ........
راستي چرا علماي ما خود با پاي خود به محضر قاضي عادل نمي روند و به خاطر نقشي كه در فوران برخي از اين خصلت ها داشته اند ، از مردم پوزش نمي خواهند ؟ اگر برنمي آشوبيد بگويم كه من شخصا علت بسياري از اين نا بساماني هارا در اين مي دانم كه علماي ما پاي خود را فراتر از گليم خود دراز كرده اند و بخود اجازه مي دهند كه در هر امري دخالت كنند . بخصوص در حوزه هايي كه مسئوليت آن مستقيما با رهبر فرزانه انقلاب است و ايشان به احترام آنان سكوت مي كنند .
دخالت فلان مرجع در اموري كه عمدتا تبحري نيز در آن ندارد و به واسطه مسئولين دفتر و ارباب رجوع خبردار شده ، درست مثل تشكيل انجمن اسلامي در حوزه علميه فيضيه است
خسارت چند ميليارد دلاري ناشي از تغيير ندادن ساعت كاري كشور ، به عهده كيست ؟ دولت ، يا مراجع ؟ چرا بايد مردم جريمه اين بي كياستي را از جيب خود بپردازند؟ مطالب كهنه و فرسوده اي كه به اسم اقتصاد اسلامي در محافل حوزوي ما دست به دست مي شود ، هرگز جوابگوي نياز كشور در تعامل با اقتصاد جهاني نيست .....
فاصله بين مراجع و مردم ، آفتي است كه بهره اش را شيطان مي برد و بس . مراجع ما از علي (ع) كه برتر و پرمشغله تر نيستند ، هستند ؟ چرا نبايد شب هاي مراجع ما ، در كوچه ها و سر زدن به درد ها و معضلات مردم سپري شود ....
راستي اگر مثل جمهوري اسلامي ايران ، اداره جهان را از همين فردا به ما و شما وا مي نهادند و مي گفتند : بسم الله ، اين شما و اين مردم جهان ، چه مي كرديم ؟ آيا اول كاري كه مي كرديم اين بود كه بر سر بانوان كافر جهان روسري مي كشيديم و مضاربه را به سيستم بانكداري آنان تزريق مي كرديم ؟ مي بينيد دستمان چه خالي ست ؟...
(البته بعيد نيست كه درصدي از 30 درصد اول با وجود علاقه به سياست، آن را امري مذموم بشمارند) ولي زماني مثل انتخابات در عرصه ملي و وقوع جنگها در صحنه منطقهاي و بينالمللي، امور سياسي خود را به شكل واقعيت تلخ يا شيرين بر زندگي انسانها تحميل ميكنند و اين سؤال ديرين، باز خودنمايي ميكند كه سياست چيست؟ البته بسياري از افراد، بدون خردورزي و با رويكردي ارزشي، به داوري مينشينند و سياست را نكوهش ميكنند بدون آنكه حتي چيستي آن را بكاوند. روي سخن ما در اين نوشتار كوتاه، خردورزانند كه همواره خواهان رفع ابهام و ايهام از معاني داخل در زندگي هستند تا با چشمي بازتر در مسير حيات فردي و اجتماعي گام بردارند....
اولین رئیس جمهور ایران پس ازانقلاب دوباره افتابی شده است . عکس های او درمطبوعات چاپ می شود . تصاویرش از سیما پخش می شود و نام او بر زبان مسئولین متنفذ کشوری ولشگری می اید . کاری نداریم به چه انگیزه ای . مهم این است که شاهد این مساله هستیم .ایا کسانی نگران تکرار تاریخ هستند و نمی خواهند این اتفاق بیفتد تا برای کشور هزینه بردار شود یا دلایل دیگری برای ان متصور است ؟ این پر سشی است که باید درباره ان اندیشید. من دراینجا فقط روش کار را توضیح می دهم و ادعا یا فرضیه خودم را به شما القا وتحمیل نمی کنم . قضاوت وداوری عادلانه منصفانه با شماست .بهترین روش و متدولوژی برای رسیدن به این پاسخ مروری دوباره بر مواضع بنی صدر و رفتارهای او در ان مقطع زمانی و مقایسه ان با دوره ای است که دران بسر می بریم .